Klaarzin
Rainer M. Rilke
1875 - 1926
Archaischer Torso Apollos
Wir kannten nicht sein unerhörtes Haupt,
darin die Augenäpfel reiften. Aber
sein Torso glüht noch wie ein Kandelaber,
in dem sein Schauen, nur zurückgeschraubt,
sich hält und glänzt. Sonst könnte nicht der Bug
der Brust dich blenden, und im leisen Drehen
der Lenden könnte nicht ein Lächeln gehen
zu jener Mitte, die die Zeugung trug.
Sonst stünde dieser Stein entstellt und kurz
unter der Schultern durchsichtigem Sturz
und flimmerte nicht so wie Raubtierfelle;
und bräche nicht aus allen seinen Rändern
aus wie ein Stern: denn da ist keine Stelle,
die dich nicht sieht. Du musst dein Leben ändern.
Der neue Gedichte anderer Teil
Parijs, vroege zomer 1908
Archaïsche torso van Apollo
Wij kenden niet zijn ongehoorde hoofd
met oogappels die erin rijpten. Maar
zijn torso gloeit nog als een kandelaar,
waarin zijn blik, slechts weinig minder,
steeds blijft glanzen. Anders kon jou de boeg
van de borst niet verblinden en het lichte
heupdraaien geen glimlach geven
aan dat midden, dat het dekken droeg.
Anders stond deze steen misvormd en kort
onder het diafaan vallen van de schouders
en zou niet glanzen als een roofdiervacht;
en zou niet uit al zijn voegen breken
zoals een ster: want hij heeft geen plek
die jou niet ziet. Maak je leven anders.
vertaling © Klaarzin 2022
Hieronder staat de Torso van Milete (ca. 480 v.Chr.) in het Louvre te Parijs.
Het is waarschijnlijk de torso in dit gedicht.
