Het vertalen van gedichten is een uitdaging. Het is de kunst om het originele gedicht zo te vertalen dat in het Nederlands eenzelfde gedicht ontstaat. Dat vergt creativiteit. Men moet als het ware opnieuw dichten; een letterlijke vertaling levert geen gedicht op.

Het overzetten vanuit een andere taal levert hoe dan ook moeilijkheden op. De volgorde van woorden binnen een zin moet nogal eens worden veranderd. Het is vaak moeilijk om het juiste woord te vinden, dus met dezelfde betekenis en gevoelswaarde. Wanneer men bovendien eindrijm in de vertaling wil behouden, dwingt dat vrijwel altijd tot creatieve oplossingen.

Het is mijn ideaal om zo dicht mogelijk bij het origineel te blijven. Maar onvermijdelijk gaat er iets in een vertaling verloren. De voornaamste oorzaak daarvan is rijmdwang. Een vertaling zonder eindrijm verdient soms de voorkeur, want een vertaald gedicht moet in de eerste plaats goed klinken; goed kunnen worden voorgedragen. Het ritme van de woorden is daarbij belangrijker dan het eindrijm.

Tenslotte kan uitleggen beter worden vermeden; het smoort de magie. Uitleggen kan ook leiden tot “hineininterpretieren”. Een vertaling mag helder en duidelijk zijn, maar onderschat de lezer niet.

Rilke

Sinds november 2021 ben ik mij onder de naam Klaarzin gaan bezighouden met het vertalen van poëzie. De aanzet was mijn activiteiten op een internationale website voor de vertaling van songteksten waarop ook veel gedichten staan. Zo heb ik sonnetten van Petrarca vertaald. Maar ik werd gegrepen door de gedichtenwereld van Rainer Maria Rilke.
Rilke is een van de belangrijkste Duitstalige dichters; vergelijk hem met Goethe. Na een zomercursus over Rilke in juli 2023 ben ik begonnen aan zijn postume Franstalige gedichten. Dat heeft geleid tot een boekje met vertalingen van 50 van zijn Franse gedichten met de titel: De Rozen, en andere postume gedichten. Meer informatie daarover staat op mijn website  www.klarenboek.nl .