Klaarzin
Rainer M. Rilke
1875 - 1926
L'Ange du Méridien
Chartres
Im Sturm, der um die starke Kathedrale
wie ein Verneiner stürzt der denkt und denkt,
fühlt man sich zärtlicher mit einem Male
von deinem Lächeln zu dir hingelenkt:
lächelnder Engel, fühlende Figur,
mit einem Mund, gemacht aus hundert Munden:
gewahrst du gar nicht, wie dir unsre Stunden
abgleiten von der vollen Sonnenuhr,
auf der des Tages ganze Zahl zugleich,
gleich wirklich, steht in tiefem Gleichgewichte
als wären alle Stunden reif und reich.
Was weißt du, Steinerner, von unserm Sein?
und hältst du mit noch seligerm Gesichte
vielleicht die Tafel in die Nacht hinein?
Parijs, mei/juni 1906
De engel met de zonnewijzer
Chartres
In de storm, die om de sterke kathedraal
neerstort als een ontkenner die denkt en denkt,
voelt men zich al zachter op eenmaal
door jouw glimlach naar jou toegewenkt:
glimlachende engel, voelende figuur,
met een mond, uit honderden gemaakt;
bemerk je echt niet, hoe ons ieder uur
van jouw volle zonnewijzer afgeraakt,
waar van de dag het hele stel staat tegelijk,
als was het zo, in een diep evenwicht
als waren alle uren rijp en rijk.
Wat weet jij, versteende, van ons bestaan?
en reik je met nog zaliger gezicht
wellicht tot in de nacht de tafel aan?
vertaling © Klaarzin 2023
berijmd
Rilke dicht in dit sonnet over zijn ervaring van een bezoek aan de kathedraal van Chartres in gezelschap van Rodin. Op één van de hoeken van de kathedraal staat het beeld van een glimlachende engel die een zonnewijzer vasthoudt.
