Rainer M. Rilke

Der Schwan

Diese Mühsal, durch noch Ungetanes
schwer und wie gebunden hinzugehn,
gleicht dem ungeschaffnen Gang des Schwanes.

Und das Sterben, dieses Nichtmehrfassen
jenes Grunds, auf dem wir täglich stehn,
seinem ängstlichen Sich-Niederlassen:

in die Wasser, die ihn sanft empfangen
und die sich, wie glücklich und vergangen,
unter ihm zurückziehen, Flut um Flut;

während er unendlich still und sicher
immer mündiger und königlicher
und gelassener zu ziehn geruht.

Deze moeite om er zwaar doorheen te gaan,
alsof gebonden, door wat nog niet is gedaan,
gelijkt het onbeholpen lopen van de zwaan.

En het sterven, dit geen-greep-houden
op die grond, waarop we dagelijks staan,
gelijkt zijn bang zich-zinken-laten:

in het water, dat hem zacht begroet
en dat, zo gelukkig en begaan,
golf na golf onder hem wegvloedt;

terwijl hij oneindig stil en zeker
steeds mondig en koninklijk
zich behaaglijk overgeeft aan het gaan.